การสืบค้น ความเป็นมาของท้องถิ่น 

วิธีการทางประวัติศาสตร์ที่ใช้ในการศึกษาความเป็นมาของเหตุการณ์ต่าง ๆ ในอดีตนั้น มีขั้นตอนดังต่อไปนี้

1. การตั้งคำถามหรือกำหนดเรื่องที่จะศึกษา

2. การรวบรวมหลักฐาน

3. การตรวจสอบและประเมินหลักฐาน

4. การตีความหลักฐาน

5. การเรียบเรียงและการนำเสนอ

หลักฐานทางประวัติศาสตร์สามารถแบ่งออกเป็นสองประเภทหลักคือ หลักฐานที่เป็นลายลักษณ์อักษร และหลักฐานที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษร. หลักฐานที่เป็นลายลักษณ์อักษร คือหลักฐานที่บันทึกเป็นตัวอักษรหรือภาษาเขียน เช่น หนังสือ พงศาวดาร ศิลาจารึก. ในขณะที่หลักฐานที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษร คือหลักฐานที่ไม่ได้เป็นตัวหนังสือ แต่ยังคงมีร่องรอยหรือร่องรอยของเหตุการณ์ เช่น โบราณสถาน โบราณวัตถุ สถาปัตยกรรม ศิลปะการแสดง

หลักฐานที่เป็นลายลักษณ์อักษร (Written Sources):

หนังสือ: เอกสารต่างๆ ที่เขียนขึ้น เช่น พงศาวดาร ตำนาน บันทึกคำบอกเล่า

ศิลาจารึก: สลักคำจารึกบนหิน หรือวัสดุอื่นๆ

สมุดข่อย: เอกสารที่เขียนบนใบลานหรือวัสดุอื่นๆ

คัมภีร์ใบลาน: หนังสือที่เขียนบนใบลาน

จดหมายเหตุ: บันทึกเหตุการณ์สำคัญต่างๆ

หลักฐานที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษร (Non-Written Sources):

โบราณสถาน: สิ่งก่อสร้างในอดีต เช่น พระพุทธรูป โบสถ์ วิหาร กำแพงเมือง

โบราณวัตถุ: สิ่งของโบราณ เช่น ภาชนะดินเผา เครื่องมือเครื่องใช้จากโลหะและไม้

สถาปัตยกรรม: ลักษณะของอาคารและสิ่งก่อสร้าง

ศิลปะการแสดง: นาฏศิลป์ ดนตรี จิตรกรรม

ภาพถ่าย: ภาพถ่ายบุคคลหรือเหตุการณ์ในอดีต

ภาพสไสด์: แผ่นสไสด์ที่ใช้ในการถ่ายภาพ

แผนที่: แผนที่ที่แสดงภูมิภาคหรือพื้นที่ในอดีต

โปสเตอร์: โปสเตอร์ที่ใช้ในการประชาสัมพันธ์

แถบ บันทึกเสียง แผ่นเสียง ภาพยนตร์: บันทึกเสียงหรือภาพยนตร์ที่บันทึกไว้

ดวงตราไปรษณียากร: ดวงตราที่ใช้ในการส่งจดหมาย

โครงกระดูก: โครงกระดูกมนุษย์หรือสัตว์

หม้อสามขา: หม้อสามขาจากดินเผา

ตะเกียงโรมัน: ตะเกียงที่ทำจากสำริด

หลักฐานทางโบราณคดี: หลักฐานจากการขุดค้น

หลักฐานชั้นต้น คือ หลักฐานที่เกิดร่วมสมัยกับเหตุการณ์ที่ศึกษา หรือบันทึกโดยผู้ที่เกี่ยวข้องโดยตรง. 

หลักฐานชั้นรอง คือ หลักฐานที่ถูกสร้างขึ้นภายหลังเหตุการณ์ โดยบุคคลที่ไม่เกี่ยวข้องโดยตรง. 

หลักฐานชั้นต้น (Primary Sources):

ลักษณะ:

หลักฐานที่เกิดในยุคสมัยของเหตุการณ์ที่ศึกษา, เช่น เอกสารทางราชการ, จดหมาย, บันทึก, วัตถุโบราณคดี. 

ตัวอย่าง:

หนังสือ, เอกสารสนธิสัญญา, บันทึกประจำตัว, สมุดบันทึก, ศิลาจารึก, จดหมาย. 

หลักฐานชั้นรอง (Secondary Sources):

ลักษณะ:

หลักฐานที่ถูกสร้างขึ้นภายหลังเหตุการณ์, โดยผู้ที่ไม่เกี่ยวข้องโดยตรง, เช่น บทความวิชาการ, หนังสือประวัติศาสตร์, พงศาวดาร, ตำนาน

ตัวอย่าง:

หนังสือประวัติศาสตร์, บทความทางวิชาการ, พงศาวดาร, ตำนาน, หนังสือชีวประวัติ

ความน่าเชื่อถือ:

หลักฐานชั้นต้นมีโอกาสที่จะเป็นหลักฐานที่น่าเชื่อถือได้มากกว่า เนื่องจากมาจากผู้ที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับเหตุการณ์

วัตถุประสงค์:

หลักฐานชั้นต้นมักมีวัตถุประสงค์หลักในการบันทึกหรือสร้างขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์เฉพาะตัว, ในขณะที่หลักฐานชั้นรองถูกสร้างขึ้นเพื่อการวิเคราะห์, ตีความ, และนำเสนอเรื่องราวของเหตุการณ์

วิธีการ:

หลักฐานชั้นต้นมักจะบันทึกหรือสร้างขึ้นในรูปแบบที่ใกล้เคียงกับเหตุการณ์จริง, ในขณะที่หลักฐานชั้นรองมักจะถูกเขียนขึ้นหลังจากเหตุการณ์ผ่านไปแล้ว. 

สรุป: หลักฐานชั้นต้นเป็นแหล่งข้อมูลที่สำคัญที่สุดสำหรับศึกษาเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์, แต่หลักฐานชั้นรองก็มีประโยชน์ในการให้ข้อมูลเชิงวิเคราะห์และตีความเหตุการณ์